ستاره سربی - کاش می شد...

بهار را با عشق آموختم زندگی را با امید دوستی را فقط با تو


	درباره وبلاگ رویاهایت را با خودت نگه دار که بی آن به زندگی امیدی نیست........ روزهایت را با شتاب سپری نکن که در شتاب نه آغازیست نه پایانی....... زندگی مسابقه نیست .....سفریست با گامهای جاری لحظه ها........ لحظه ها را گذراندیم تا به خوشبختی برسیم ... غافل از اینکه خوشبختی همان لحظاتی بود که گذراندیم...... همان لحظه هایی که گذراندیم منوی اصلی صفحه نخست پست الكترونيك آرشيو مطالب آرشیو مطالب تیر 1386 بهمن 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 پيوندها سودای دل(ساراجون)خوبی دیگه تموم شده(وحید)مهرداد جونمم تنهایی بوی باران(زهرا)قلب تنها هستی من(وحید) الهه ناز(الهه جون)دختر پسرای جوان دل سپرده ندای آغاز (محمد)ستاره جون عصر یخی (نازنین)عاشقانه عاشق پر شکسته RSS ترجمه قالب رضا امین زاده Powered By BLOGFA.COM


	کاش می شد... کاش می شد آسمان دل پر دردم ناگهان طوفانی شود... اشک هایم قطره ای در دریا شود... کاش می شد احساس را در چشمان من دید... در کنار گور غم ها قلب شکسته ام را چید ... کاش می شد همچو آوای مرغ عشقی بر پری شکسته مر هم شد ... چهره ی تلخ مر گ را در قفس رویاها دید... کاش می شد همچو پاییز رنگ غم را به آدم ها داد... در آتش سوختن عشق را نشان این خلق داد... و کاش می شد به سبک زیباترین شاعر روی دفتری پر از درد آرام و بی صدا جان داد کاش می شد ....!!! \|+\| نوشته شده توسط ستاره در پنجشنبه نوزدهم مرداد 1385 \|